Ko Phangan, 'Muggenbult, waar is Margreet?'

De titel spreekt boekdelen. Ik lig onder 2 klamboes, spray Deet, gebruik een citronella-substantie, en nog zit ik van top tot teen onder de muggenbulten. Hetzelfde geldt voor Diana. Hebben jullie verdere tips om dit te voorkomen? Buiten dit kleine probleempje, is het hier nog paradijselijker dan in Ko Tao. We bevinden ons in het minst toeristische deel van het eiland, aangeraden door onze Duitse vriend Till. Coral Bay wordt de baai genoemd, en er is werkelijk geen hond te bekennen. Geen seven-11 (soort AH), geen ATM, geen restaurantjes. Kortom: een onondekt strandje waar iedereen van droomt. Het vergt echter wel aardige inspanning als we naar het dorp willen. Zeker 20 minuten lopen (infrastructuur is niet zoals in Nederland, zandweggetjes, rotsen en bergen). Diana en ik zijn helemaal gebroken als we in het dorp aankomen, maar dan hebben we in ieder geval weer iets aan onze conditie gedaan. Eerlijk gezegd, hebben we naast luieren in de hangmat nog niet erg veel uitgevoerd. Na ja, gisteren hebben we op het strand gelegen haha. Oh ja, we hadden twee dagen terug toch wat last van een after-moeson. Regen kwam als een gek uit de lucht storten. Niagarafalls was er niets bij! Toch hebben we die dag nog nuttig besteed: samen met een Zweeds stelletje hebben we de plaatselijke waterval bezocht. De trekpleister bleek echter niet erg interessant: er kwam meer water uit de lucht, dan uit heel de waterval. Daarna een ander dorpje bezocht, en daar hapje gegeten. Het resort waar we nu blijven heeft een prive-baai, en een restaurantje waar we iedere avond te vinden zijn. De sfeer is erg relax en trekt tal van backpackers (die het via-via kennen). Morgen vertrekken we per boot naar Surathani. Hier pakken we het vliegtuig naar Bangkok, waar we overstappen op de nachttrein naar Chiang Mai. Vanuit daar krijgen jullie een nieuwe update!

Nog even een statusoverzichtje:

- Zwemmen: jullie zullen het niet geloven, maar Diana dompelt zichzelf regelmatig in het water (met name omdat haar haar dan nog blonder wordt)

- Steef: wordt flink gemist. Maar het goede nieuws is dat er al 11 dagen voorbij zijn, en we dus nog maar 64 dagen zonder elkaar moeten.

- Chillen: op een schaal van 1 tot 10, zitten we nu toch zeker op de 8. Naast chillen, valt hier namelijk niet veel te doen. Tsja, boekje lezen, dagboek updaten, Lonely Planet uitpluizen, snorkelen, spelletje doen en eten...

- Gebrek aan kleding: nog geen last van gehad. We hebben ook meer bij ons dan de gemiddelde backpacker haha

- Vriendinnen: worden ook gemist (de Cafe Poltjes, verhaaltjes, roddels, etc), maar tegelijkertijd ontmoeten we veel nieuwe vriendjes (die uiteraard lang niet zo leuk zijn als jullie)

- Familie: denken veel aan pap en mam, Peetje en Ta, maar spreek ze regelmatig via Skype, wat uitermate goed verloopt.

Het is weer een lang verhaal geworden. Tot snel!

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer