Saigon, geluk zit in kleine dingen

Eten we vandaag een broodje Nutella of een broodje met La Vache qui rit? Welk jurkje doen we vanavond aan? Wat gaan we vandaag doen? Dit zijn de meest evidente vragen waar wij ons op de dag mee bezig houden haha. Geen stress. Geen haast. Geen wonder dat we zo eensgezind zijn. Heerlijk! We genieten nog steeds van ieder moment. Gewoon kleine dingen. Een stukje geluk (Cin?) Bijvoorbeeld:

Dat we midden op een gigantisch drukke weg rijden, omringd door honderden motorbikes, en dat de tuk-tuk er plots mee stopt. Midden op de weg! En dat we de tuk-tuk vervolgens moeten duwen om de motor weer op gang te krijgen.

Of het moment dat we in een snikhete kamer overnachten en we denken dat de ventilator het niet doet, om er de dag erna achter te komen dat we harder op de aan-knop moesten drukken.

Of het moment dat Diana het werk van de cyclo-chauffeur overneemt (omdat hij overmoeid is), en Margreet door Saigon probeert te fietsen (vak apart).

Of het moment dat we op een toeristenboot zitten met circa dertig toeristen (niet leuk) met een gemiddelde leeftijd van 55-plus (helemaal niet leuk). Maar dat de omgeving zo mooi is dat Diana en ik honderden foto's maken. Dit tot grote verveling en irritatie van anderen.

Of het moment dat je denkt dat je een goede deal hebt gesloten, om er vervolgens achter te komen dat de prijs minstens gehalveerd had kunnen worden.

Of het moment dat we uit eten gaan met iemand die we al 100x hebben gezien en gesproken, maar waar we de naam maar niet van kunnen onthouden (pijnlijk!)

Of het moment dat we eindelijk een normale westerse maaltijd naar binnen werken (LASAGNA jeeehh), maar dat het maaltje nog geeneens de helft is van wat we in Nederland op eten.

Of het moment dat we met onze backpack op onze rug op zoek zijn naar een guesthouse (met Diana als tour-operator), om er na een half uur, badend in het zweet, achter te komen dat we een belangrijke afslag hebben gemist.

Of het moment dat we al onze foto's hebben geupload op de computer om een back-up te maken (duurt hier circa 1.5 uur), om er vervolgens achter te komen dat de betreffende computer niet kan branden.

Of het moment dat we in de bus aan de praat raken met een lokale dame die ons een baan aanbiedt in haar schoonheidssalon, en als we niet geinteresseerd zijn, of we dan in ieder geval een vestiging willen openen in Nederland. Ehhhh...

Of het moment dat we een motorbike zien met een compleet gezin erop (vader, zoontje, dochtertje, en een moeder die de kleine tegelijk borstvoeding geeft). Dit alles op 1 rijdende motorbike.

Of het moment dat we met de kleine kindertjes spelen, en zij maar niet begrijpen waarom we een andere kleur haar hebben.

Tsja..en nog veeeeel meer! We houden jullie op de hoogte!

Liefs

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer