Taupo, een vogelvluchtperspectief

Ha Nederlanders,

AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAHHHHHHHHHH! Dit is het geluid dat je hoorde toen we op 15.000 feet hoogte uit het vliegtuig sprongen, om met 200 kilometer per uur naar beneden te storten. Het schijnt dat je hersenen circa 15 seconden nodig hebben om te registreren, te recapituleren en optimaal te beseffen dat je uit een vliegtuig springt. De eerste 15 seconden vrije val zijn dus weggegooid geld, want deze seconden worden niet opgeslagen in de hersenpan. Echter, de overige 45 seconden vrije val is ons goed bijgebleven. Diana dacht: "Shit kut Shit kut shit kut" (zeker nadat haar instructeur net voordat ze sprong, had gezegd dat ze niet 'properly attached' was), terwijl Margreet met name bezig was met het besturen van de parachute. Zij kreeg letterlijk de touwtjes in handen, en kreeg na afloop met name woorden als 'WOW', 'great!' uit haar mond. Echt onwijs kicken! Voor een klein moment staat je leven stil! Het hele proces van skydiven ging redelijk snel, waardoor het adrenalinegehalte warempel genoeg niet erg hoog lag. Geen zenuwen, zenuwvlekken of wat dan ook! Vrij uitzonderlijk! Vanuit parachute mooi uitzicht over Lake Taupo, wolkjes, vulkanen en Mt Doom (bekend van een bepaalde film die hier is opgenomen. Juist: Lord of the Rings). Hele mooie ervaring waar we zeker onze kleinkinderen over gaan vertellen.

De dag na de skydive hebben we de Tangariro crossing gedaan. Dit schijnt (en is) 1 van de mooiste wandelingen ter wereld. Samen met 2 Nederlanders, Max en Sander (resp. oud-Rotterdammer, Rotterdammer) en een Duitse gnoom (waar we een hoger irritatiegehalte aan hadden dan aan een zekere oud-klasgenoot van Lyan en Suus) hebben we de tocht afgelegd. De trip besloeg 18 kilometer berglandschap, en nam totaal 8 uur in beslag. Wederom redelijk intensief, zeker het eerste gedeelte dat de toepasselijke naam "Devils staircase" draagt. Flink zweten! Maar het resultaat: prachtig uitzicht en nog meer fotomateriaal. Alsof we nog niet genoeg mooie foto's hebben gemaakt (4 kaarten van 4 mb).

Gisteren hebben we een uiterst relaxte dag gehad. Samen met Max en Sander (en de Duitse kolonel) hebben we gezeild over Lake Taupo. Sander fungeerde als kapitein, en wij waren verantwoordelijk voor de lunch. Goede verdeling, lijkt ons zo. Het zeilen is ons uitermate goed bevallen, echt iets voor de twinnie! Dus Kralingse Plas...pas maar op!

Zover even onze berichtgeving! Nog 1 week en dan komt ons aller Steef. We kijken er enorm naar uit! Maar eerst: een busrit naar Auckland en the bay of islands in het noorden van het land.

Kus

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer